
De wet van 3 oktober 2022 verplicht werkgevers om afspraken te maken over het recht op deconnectie. Dit betekent dat werknemers buiten hun werkuren niet bereikbaar hoeven te zijn. Op die manier wil de wet bijdragen aan een betere balans tussen werk en privéleven.
Alle ondernemingen die onder het toepassingsgebied van de wet van 5 december 1968 betreffende de cao’s en de paritaire comités vallen en die 20 of meer werknemers in dienst hebben, moeten de nodige afspraken maken omtrent het recht op deconnectie.
Het aantal werknemers wordt in hoofden geteld. Er wordt met andere woorden geen verschil gemaakt tussen voltijdse en deeltijdse werknemers. Ook studenten, werknemers met een flexijob, enz. tellen mee. Uitzendkrachten moeten niet worden meegeteld.
Het aantal werknemers wordt bekeken op het niveau van de juridische entiteit (en dus niet op het niveau van de technische bedrijfseenheid).
Het recht op deconnectie moet worden vastgelegd in een collectieve arbeidsovereenkomst op ondernemingsniveau. Bij gebrek daaraan, moeten de modaliteiten worden opgenomen in het arbeidsreglement.
De ondernemingscao of het arbeidsreglement moet minstens de volgende bepalingen bevatten:
Daarnaast gelden nog enkele formaliteiten:
Wanneer er binnen de sector al een collectieve arbeidsovereenkomst over deconnectie bestaat die bij koninklijk besluit algemeen bindend werd verklaard én die alle verplichte bepalingen bevat, dan moet de werkgever geen aparte ondernemings-cao meer afsluiten en ook niets extra opnemen in het arbeidsreglement.
In een aantal belangrijke sectoren werd reeds een cao afgesloten over het recht op deconnectie (niet-limitatieve lijst):
Bron: Wet van 3 oktober 2022 houdende diverse arbeidsbepalingen, BS 10 november 2022.